تبلیغات
ناظر
ناظر
«وَ لَقَد جَعَلنا فِی السَّماءِ بُرُوجاً وَ زَیَّنّاها لِلنّاظِرینَ» (16/15) 
قالب وبلاگ
با خدا قهر میکند گاهی
دل بی تاب مانده و تنگم
میزند غُر که ای خدا برو به
خوب هایت برس، من از سنگم
***
هرچه باشد جلوی خانه ی تو
پر از این بنده های بیکار است
که فقط کارشان گدایی توست
دل من زاید است، سربار است
***
دیگر اصلاً نمی برم پیشش
درد دل ها و رازهایم را
من مگر هیچ اهمیت دارم؟
به درک ما و غصه ی دل ما
***
ما که آدم نمیشویم اصلاً
روضه خوان جمع کن بساطت را
دل ما سنگ و چشممان خشک است
سر نده نغمه ی "بیات"ات را...
***
من همانم که مسخره میکرد
قول میداد و توبه ای میکرد
باز میرفت معصیت میکرد
و نه حتی شبیه به یک مرد...
***
مطمئنی هنوز میخواهی
بشنوی از مزخرفات حقیر؟
وقتتان را اگر هدر دادم
بگذر از این حقیر پر تقصیر
***
چه امیدی مگر به من داری؟
برو دنبال بنده ای بهتر
من همه روز غافلم از تو
چه بگویم من از خودم دیگر؟
***
منم آن کس که بر تو جرأت کرد
منم آن بنده که جنایت کرد
منم آن بی پناه آواره
که به مولای خود خیانت کرد
***
من همانم گناهکار شدم
بد تر از آن: گناهبار شدم...
تا گذارم به "ارض طوس" افتاد
چقدر من امیدوار شدم
***
تا نگاهم به گنبدش افتاد
دل من بین مرقدش افتاد
روضه خوان یاد مادرش افتاد...

میشوم ساکن حرم انگار
از کبوتر سبک ترم انگار...



طبقه بندی: اشعار خودم،
برچسب ها: چارپاره،
[ جمعه 27 دی 1392 ] [ 23:41 ] [ آرش محبوب زاده ] [ نقد و نظر ]
.: Weblog Themes By MihanSkin :.

درباره وبلاگ

"هنر آن است که بمیری پیش از آن که بمیرانندت. مبدأ و منشأ حیات، آنانند که چنین مرده اند." (شهید سید مرتضی آوینی)
نویسندگان
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب