تبلیغات
ناظر
ناظر
«وَ لَقَد جَعَلنا فِی السَّماءِ بُرُوجاً وَ زَیَّنّاها لِلنّاظِرینَ» (16/15) 
قالب وبلاگ
تقدیم به پسرِ پسرداییِ پسرِ پسرعموی پدربزرگم، آقا فرّخ (!)

دلی پر از گله دارم، هوای زلزله دارم
به پام آبله دارم، کنون که غرق غبارم
نمی گذارد از این آسمان تیره و تارم
پیام تو برسد دست من که تاب ندارم ـ

برای خواندن حرفی که بر دلم بنشیند
و دست های بلندی که باز میوه بچیند
و آن درخت تنومند و سالمند ببیند
اگر نداده شکستم، من از کدام تبارم ـ

که شاخه ی پر از احساس ناامیدی اش اصلاً
نشد رسالت خود را که در تقابل با من
گرفته بود به عهده، به سر رساند و بعداً
بیاورد دو سه خروار برگ خشک کنارم ـ

که مثل جسم خودش تا شهود پوچی راهم
رسانَدَم که ببینم کسی نبوده پناهم
و سعی بی اثرم بوده در مسیر تباهم...
و خیره گشته به سمت من و نتیجه ی کارم...

...چقدر چشم نشسته ست خیره خیره به دستم!
چقدر مانده به جبران توبه ای که شکستم!
هنوز هم که هنوز است من ز پا ننشستم...
صِدام می زند این راه... می روم که ببارم...



طبقه بندی: اشعار خودم،
[ سه شنبه 13 فروردین 1392 ] [ 15:50 ] [ آرش محبوب زاده ] [ نقد و نظر ]
.: Weblog Themes By MihanSkin :.

درباره وبلاگ

"هنر آن است که بمیری پیش از آن که بمیرانندت. مبدأ و منشأ حیات، آنانند که چنین مرده اند." (شهید سید مرتضی آوینی)
نویسندگان
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب